1398-1-30     2019-4-19     بروز شده در: 1398/1/27 - 16:56:47      ENGLISH  
پربازدیدها
پربحث ها


به فیسبوک ما بپیوندید.


ما را در تویتر دنبال کنید.


مشترک کانال تلگرامـ ما شوید.


خواندنی ها
بزرگ‌ترین صادرکنندگان و خریداران اسلحه در سطح جهان/ امریکا و عربستان در ردیف اول

سی ویژه‌گی نلسون ماندلـا که چهره ماندگار تاریخ شد

علمای افغانستان نقش مهمی در شکل‌گیری انقلـاب اسلـامی ایران داشتند

رسوایی در ایالت ایلینوی امریکا/ ۷۰۰ کشیش طی سال‌ها کودک آزاری کرده‌اند

افغانستان مرگبارترین کشور جهان شد

روایت NBC از قتل عامـ خانواده افغانستانی در حملـات نیروهای خارجی

افزایش اسلـامـ ستیزی در آلمان

اقیانوس عشق

بازخوانی تاریخ/ خاشقجی در افغانستان چه می‌کرد؟

چرا قرارداد معادن طلـا و مس افغانستان در واشنگتن امضاء شد؟! + واکنش ارگ

مرگ و ماندن؛ روایت مسافری بازگشته از شهر آشوب

10 حقیقتی که اعتماد شما را به سازمان سیا از بین میبرد

از زندگی‌هـالیوودی تا معنویت اسلـامـ

هشدار قرآنی امامـ علی(علیه السلـام) درباره خلف وعده مسئولـان به مردمـ

در سایه سار قلمـ

آرشیو خواندنی ها


مقالـات
جرگه مشورتی، ناوردگاه رقابت‌های انتخاباتی

ایلهان عمر قربانی آزادی‌ستیزی کاخ سفید و کنگره

معمای ویکی‌لیکس؛ روزنامه‌نگار آزاد یا جاسوس روسی؟

راز غیبت

نیمـ نگاهی به کودتا در سودان

جهانی سازی، پایان تاریخ و مهدویت

چه سرنوشتی در انتظار فلسطینی‌هـاست؟

مهدویت در منابع اهل سنت

بزرگترین و گران‌ترین انتخابات جهان؛ آنچه درباره انتخابات هند باید بدانیمـ

نقض حقوق بشر با شعار مبارزه با تروریسمـ

حسین کشتی نجات

زینت عبادت کنندگان (ولـادت امامـ سجاد علیه السلـام)

قمر بنی‌هـاشمـ (ولـادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلـام)

راه حل امریکا برای مسئله فلسطین، تشکیل اسراییل بزرگ است

روند صلح؛ آشتی به قیمت فروپاشی؟

آرشیو مقالـات


مصاحبه ها
نیازمند توجه به دین در سیاست بین الملل هستیم/ ارتباط دین و مدرنیته

چرایی حضور «ملـا برادر» در دفتر قطر؛ درباره خروج سربازان امریکایی توافق شده است

امریکا و برخی گروه‌هـای تروریستی منافع مشترک در افغانستان دارند / گفتگوی ایران و طالبان دوراندیشانه بود/ قسمت اول

از پیمان امنیتی واشنگتن- کابل، تنها اسمش باقی مانده است

از پیمان امنیتی واشنگتن- کابل، تنها اسمش باقی مانده است/ تمامی تروریست‌هـا‌ از مسیر پاکستان به افغانستان می‌آیند

تاریخ نشر:
1397/4/26 - 12:22:17
تعداد بازدید: 240
با دوستان خود به اشتراک بگذارید

احزاب سیاسی و باتلـاق انتخابات پیش‌رو
احزاب سیاسی و باتلـاق انتخابات پیش‌رو

حضور برخی احزاب سیاسی در این جمع بیشتر نمادین و نمایشی به نظر می‌رسد؛ زیرا این احزاب عملـا شریک سیاسی و همـ‌فکر حکومت بوده و برنامه‌های مشترکی برای آینده کشور دارند و سیاست‌های آنان نیز در همـ‌سویی کامل با ارگ ریاست جمهوری قرار دارند و هیچ گونه نگرانی از آینده سیاسی خود و سهمـ‌گیری در حکومت آینده ندارند

احزاب و جریان‌های بزرگ سیاسی کشور نشستی مشترک در سطح رهبری‌شان پیرامون انتخابات پیش‌رو و نگرانی‌ها از عدمـ شفافیت و اعمال تقلب در این روند در کابل برگزار کردند و روی سه محور اساسی به توافق رسیدند. آنان از حکومت، کمیسیون انتخابات و جامعه جهانی خواستند که روند کنونی ثبت نامـ رای‌دهندگان را به دلیل عدمـ محاسبه دقیق و برخورد غیر تخصصی با این روند باطل اعلـامـ نمایند و روند جدید ثبت نامـ رای‌دهدگان را با استفاده از تکنالوژی بایومتریک هرچه زودتر آغاز کند. خواسته دیگر آنان تغییر نظامـ انتخاباتی رای واحد غیر قابل انتقال (SNTV) به نظامـ چند بعدی (MRD) بود و نیز نظارت دقیق و همه جانبه احزاب سیاسی و نهادهای مدنی بی‌طرف از تمامـ روندهای انتخابات به‌گونه‌ای که هیچ تصمیمـ کمیسیون بدون اطلـاع احزاب سیاسی گرفته نشود.

هرچند دو مورد آخری در دو نشست قبلی این احزاب و جریان‌های سیاسی مطرح شده بود که در این زمینه کمیسیون انتخابات و حکومت زیر بار خواسته‌های آنان نرفت؛ اما لغو روند کنونی ثبت نامـ رای‌دهندگان و آغاز مجدد آن با استفاده از تکنالوژی بایومتریک تقاضای جدید این احزاب بود که به آدرس حکومت، کمیسیون انتخابات و جامعه جهانی فرستاده شد. خواسته‌هایی که از سوی رییس جمهور غنی در کوتاه‌ترین فرصت ممکن رد شد. هرچند توقع رد این فیصله از همان آغاز می‌رفت؛ زیرا ابطال روند کنونی ثبت نامـ رای‌دهندگان و آغاز روند جدید همان طوریکه رییس جمهور غنی گفت، نه تنها زمان‌بر است که نیاز به بودجه مالی هنگفت نیز دارد؛ امری که از توان دولت افغانستان برون است و مسئله تغییر نظامـ انتخاباتی علـاوه بر مشکلـات فنی؛ مشکل قانونی نیز دارد و بر اساس قانون انتخابات هر گونه تغییرات و اصلـاحات در روند انتخابات باید حداقل 180 روز قبل از اعلـان روز برگزاری انتخابات انجامـ شود.

با این وضع تغییر نظامـ انتخاباتی نه به لحاظ فنی قابل اجرا است و نه به لحاظ قانونی، هرچند به لحاظ قانونی اگر قابل تطبیق همـ باشد، بعید به نظر می‌رسد که حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات زیر بار خواسته‌های این احزاب برود. لذا اقداماتی که احزاب و جریان‌های سیاسی روی دست گرفته‌اند، مانند تیری به تاریکی پرتاب کردن است و آنان به خوبی می‌دانند که خواسته‌های‌‌شان پیرامون انتخابات برآورده نخواهد شد؛ لذا با صدور اعلـامیه‌های تهدیدآمیز در پی برانگیختن احساسات عمومی شهروندان است؛ زیرا این روزها فضای سیاسی کشور به شدت ملتهب و برآشفته بوده و آب حوض سیاست افغانستان نیز گِل آلود است. این جا است که این رهبران سیاسی وارد میدان شده و می‌خواهد از این آب گِل آلود در میدان انتخابات ماهی بگیرند و این بازی باخته را به نحوی به نفع خود پایان بخشد.

ترس و نگرانی این احزاب از تقویت نامزدان مستقل در انتخابات پیش‌رو از سوی حکومت و کمـ رنگ شدن نقش احزاب و جریان‌های سیاسی در پارلمان آینده است؛ زیرا معامله حکومت با نمایندگان مستقل مجلس روی موضوعات سیاسی کشور بسیار ساده‌تر از معامله با نمایندگان احزاب سیاسی در مجلس است. از این رو این احزاب و جریان‌های سیاسی نگران به حاشیه رفتن خود در ساختار سیاسی و به ویژه در نهاد قانون‌گذاری کشور که همواره از این آدرس بر حکومت فشار وارد می‌کرد، است. امری که حکومت به خوبی به آن واقف است. از جانب دیگر حکومت نیز در پی به وجود آوردن پارلمانی است که سد راه برنامه‌ها و راهبردهایش در دور بعدی نباشد و با خیال راحت بتواند پلـان‌های خود را تطبیق نماید و می‌خواهد یک شورای ملی حکومتی روی کار بیاورد؛ زیرا برنامه‌های ارگ نشان می‌دهد که رییس جمهور غنی در حال برنامه‌ریزی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 98 است و سفرهای ولـایتی وی و نیز افتتاح پروژه‌های تکراری و ممانعت وزیران از بهره‌برداری پروژه‌ها، همه نشان دهنده برنامه‌های انتخاباتی و کمپاین‌های رییس جمهور برای انتحابات ریاست جمهوری سال آینده می‌باشد.

در چنین شرایط حساسی احزاب سیاسی خود را بازنده این میدان احساس می‌کنند؛ زیرا تمامـ امکانات در اختیار حکومت قرار دارد و هیچ تضمینی برای شفافیت انتخابات و عادلـانه برگزار کردن آن وجود ندارد، مخصوصا که تجربه تقلبات گسترده انتخاباتی در روندهای گذشته وجود داشته و هیچ ابزاری برای جلوگیری از این تقلبات نیز در اختیار آنان نیست؛ از این‌رو آنان نیز به دنبال لـابی‌گری برای زیر فشار قرار دادن حکومت برآمده‌اند و با استفاده از فضای به شدت آلوده سیاسی و بحث‌های داغ انتخاباتی، می‌خواهند نقش خود را در میدان انتخابات پیش‌رو و انتخابات سال آینده ریاست جمهوری پر رنگ بسازند؛ زیرا شکست احزاب سیاسی در انتخابات شورای ملی، حکمـ شکست آنان در انتخابات ریاست جمهوری را نیز به همراه دارد.

از سوی دیگر حضور برخی احزاب سیاسی در این جمع بیشتر نمادین و نمایشی به نظر می‌رسد؛ زیرا این احزاب عملـا شریک سیاسی و همـ‌فکر حکومت بوده و برنامه‌های مشترکی برای آینده کشور دارند و سیاست‌های آنان نیز در همـ‌سویی کامل با ارگ ریاست جمهوری قرار دارند و هیچ گونه نگرانی از آینده سیاسی خود و سهمـ‌گیری در حکومت آینده ندارند. در حقیقت احزاب مذکور نقش تیغ دو سر را بازی می‌کند و در هر دو صورت برنده میدان خواهد بود. اما احزاب سیاسی که همواره چوب حکومت را خورده است بازنده اصلی این میدان می‌باشد و بیشتر این شکست‌ها حاصل بی‌برنامه‌گی و بی‌تدبیری خود آن‌ها است که همواره به دنبال اهداف آنی و زودگذر بوده تا برنامه‌های بنیادی و آینده نگر.

سیدمهدی علوی‌نژاد







*
*

*



نیز بخوانید

جرگه مشورتی، ناوردگاه رقابت‌های انتخاباتی


ایلهان عمر قربانی آزادی‌ستیزی کاخ سفید و کنگره


معمای ویکی‌لیکس؛ روزنامه‌نگار آزاد یا جاسوس روسی؟


راز غیبت


نیمـ نگاهی به کودتا در سودان


جهانی سازی، پایان تاریخ و مهدویت


چه سرنوشتی در انتظار فلسطینی‌هـاست؟


مهدویت در منابع اهل سنت


بزرگترین و گران‌ترین انتخابات جهان؛ آنچه درباره انتخابات هند باید بدانیمـ


نقض حقوق بشر با شعار مبارزه با تروریسمـ

بالـا          نشریه انصار ©  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  پیوندها  |  طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع (لينك سايت) مجاز است. فروشگاه اینترنتی نعلبندان