1397-8-29     2018-11-20     بروز شده در: 1397/8/27 - 18:38:42      ENGLISH  
پربازدیدها
پربحث ها


به فیسبوک ما بپیوندید.


ما را در تویتر دنبال کنید.


مشترک کانال تلگرامـ ما شوید.


خواندنی ها
افزایش اسلـامـ ستیزی در آلمان

اقیانوس عشق

بازخوانی تاریخ/ خاشقجی در افغانستان چه می‌کرد؟

چرا قرارداد معادن طلـا و مس افغانستان در واشنگتن امضاء شد؟! + واکنش ارگ

مرگ و ماندن؛ روایت مسافری بازگشته از شهر آشوب

10 حقیقتی که اعتماد شما را به سازمان سیا از بین میبرد

از زندگی‌هـالیوودی تا معنویت اسلـامـ

هشدار قرآنی امامـ علی(علیه السلـام) درباره خلف وعده مسئولـان به مردمـ

در سایه سار قلمـ

ماجرای کشوری که یک شبه گدا شد / سرگذشتی که باید از آن درس گرفت

یک افغانستانی در قزاقستان ۵۸ هزار دالر پیداشده را به صاحبش بازگرداند

تعداد حملـات تروریستی در افغانستان و دنیا چقدر است؟

گل حیدر، یا زینب...

گمانه‌زنی‌ها درباره خروج سفیر امریکا از هتل «اینترکانتیننتال» پیش از حمله مهاجمان انتحاری

کف زدن حامد کرزی برای رئیس رژیمـ کودک کُش و اشغالگر قدس

آرشیو خواندنی ها


مقالـات
سیا علیه بن سلمان فرضیات و پیامدها

دلـایل فرسایش قدرت نرمـ امریکا

افغانستان و چالش‌های صلح

چرایی جنگ جدید رژیمـ صهیونیستی در غزه

بایدها و نبایدهای امنیت مناطق مرکزی

خروج از یک توهمـ قدیمی با ارتش اروپایی

جنگ الحدیده؛ نبرد مرگ و زندگی برای ائتلـاف سعودی‌-اماراتی

شکاف‌ در دستگاه‌های امنیتی و انتقال قدرت در تاجیکستان

تغییر ساختار نظامـ، همـ ممکن است همـ مشروع

ساکنان بزرگترین زندان دنیا چگونه روزگار میگذرانند؟

ژنوساید ارزگان؛ نه (منازعه قومی) نه (حادثه)

مدینه در ماتمـ، رحلت پیامبر اکرمـ صلی ا... علیه و آله و سلمـ

کمیسیون حقوق بشر: ادامه درگیری‌ها در ارزگان پیامدهای ناگوار انسانی را در پی خواهد داشت

امامـ حسن مجتبی علیه‌السلـامـ و آن همه مصیبت و اندوه

شما آدمـ بافرهنگی هستید؟

آرشیو مقالـات


مصاحبه ها
کارشکنی‌های امریکا؛ زمینه‌ساز طرح بازبینی در پیمان‌نامه امنیتی کابل- واشنگتن

بحران استعفاها در پرتو برنامه واشنگتن برای صلح کابل با طالبان

برخی خارجی‌هـا به دنبال تأمین منافع خود در افغانستان هستند

«ائتلـاف بزرگ ملی افغانستان» بدنبال چیست؟

تحلیلگران: تغییر حکومت در پاکستان تاثیری در بهبود اوضاع افغانستان ندارد/ عمران خان: می‌خواهمـ با افغانستان روابط خوب داشته باشیمـ

تاریخ نشر:
1395/3/2 - 10:44:49
تعداد بازدید: 477
با دوستان خود به اشتراک بگذارید

درد ما همـ برق است و همـ فرق
درد ما همـ برق است و همـ فرق

سیامک بهاری

مردمـ بخوبی دریافته‌اند که هیچ حقیقتی در ادعای "انکشاف توازن" از جانب حکومت وجود ندارد. همه این ادعاها پوچی خود را بارها و بارها در هر رودررویی روزمره با حکومت نشان داده است...

گسترش اعتراضات و رشته تظاهراتهای وسیع در شهرهای مختلف و از جمله در کابل به نامـ "جنبش روشنایی" که دامنه آن به خارج کشور همـ کشیده شده است، در اعتراض به تغییر عبور خطوط شبکه برق رسانی از مناطق مرکزی افغانستان، بار دیگر سبب شد تا دست دراز شده انواع مافیای حکومتی در کمبودهای پایه‌ای و اساسی در زیرساختهای اقتصادی، عدمـ امکانات زیستی و رفاهی مردمـ مصیبت دیده افغانستان و فساد بیبدیل حکومتی در سطح وسیعی مطرح گردد.

کل امکانات داخلی تولید برق در افغانستان کمتر از ده درصد و بقیه نیاز کشور به انرژی الکتریسیته واردات برق از کشورهای مجاور، از جمله ترکمسنان، تاجیکستان، قرقیزستان و ایران است. در حالی‌که بخش‌های وسیعی از کشور افغانستان بویژه مناطق مرکزی کماکان محرومـ از انرژی برق است. کشمکش مافیای درون و خارج از حکومت بر سر پروژه جنجالی شبکه انتقال برق از ترکمنستان به افغانستان که به پروژه (TUTAP) مشهور شده، از سال ۲۰۱۳ و زمامداری حامد کرزی تاکنون ادامه دارد. پروژه‌‌هایی که جزئیات اجرایی آن مدامـ دستخوش تغییر بوده است و در اسناد افشاگرانه‌ای که اخیر منتشر شده حتی اصل وجودی و سندهای اعتباری خود این پروژه نیز مبهمـ و زیر سؤال است. اختلـافات میان شرکت آلمانی"فیشنر" و شرکت "برشنا" خود بخشی از همین کشمکش است. گران شدن سرسامـ‌‌آور هزینه مصرف برق و متعاقب آن اعلـامـ سود سالـانه ۲۰۳ میلیون دالری شرکت برشنا که حاصل فروش برق گرانقیمت و تحمیل خاموشی‌های بلندمدتبه مردمـ افغانستان است فقط نمونه‌ای کوچک در منافع شرکت‌های انحصاری نظیر برشنا است.

طرح عبور برق از ترکمنستان به افغانستان در دوران حامد کرزی از سوی سهامداران حکومتی طرح شد، عملیات تحقیقاتی آن شروع گردید. در ادامه، اجرایی شدن آن در حکومت وحدت ملی به بستری برای بروز شکافهای عمیق حکومتی منجر شد.

اما شکل‌گیری اعتراضات بزرگ و سراسری توسط مردمـ صرفاً در اعتراض و ناشی از این بند و بست‌های مافیایی بر سر شبکه عبور خطوط انتقال برق نیست. چه ارتفاعات سالنگ و چه دشتهای بامیان، مادامـ که تحمیل تبعیض و بند و بست بیعدالتی بین سران قدرت نباشد، بخودی خود امری تکنیکی تلقی می‌شود.

این واقعه بستری برای بروز نارضایتی و اعتراض به وضعیت فلـاکتبار کنونی بر متن بیاعتمادی عمیق به دستگاه حکومتی است. گسترش دامنه اجتماعی این اعتراضات اختلـافات مافیایی حکومتی‌ها و اقمار آن را همـ دستخوش التهاب آشکاری کرده است. فشار اعتراضات بحق مردمی، عملـا سبب شده است که"محمد محقق" معاون دومـ ریاست اجرایی کشور و "سرور دانش" معاون دومـ اشرف‌غنی، به عنوان اعضای کابینه دولت و شورای امنیت منافع خود را در مناطق تحت قدرتشان در خطر ببینند و خود را به صف اعتراضی مردمی برسانند که هیچگاه در طول تاریخ فعالیت سیاسی خود هرگز حتی برای یک لحظه همـ در کنار آنان و برای دفاع از مطالبات آنان نایستاده‌اند.

بسترهای اصلی اعتراضات مردمی

میلیونها مردمـ مصیبت دیده افغانستان دست در گریبان یکی از فلـاکت بارترین وضعیت‌های اقتصادی چند دهه اخیر گردیده‌اند. تشدید بیکاری و گرانی، ناامنی و کابوس دائمی جنگ و گسترش حملـات طالبان عملـا شیرازه جامعه را درهمـ ریخته است. بخش‌های بزرگی از کشور عملـا فاقد امکانات اولیه زندگی است. مهاجرت و فرار از کشور از یکسو و فساد گسترده دولتی از سوی دیگر به یک چالش عظیمـ اجتماعی بدل شده است. وجود بیش از سه دهه ناامنی و جنگ، آتش نفاق قومی و ملی را شعله‌ورتر کرده است. حکومت وحدت ملی که رسما بعنوان فاسدترین دولت در جهان مشهور خاص و عامـ است نه تنها عزمـ و اراده‌ای برای برون رفت از موقعیت کنونی ندارد که خود بستر اصلی تداومـ وضعیت فلـاکتبار کنونی است.

بخش وسیعی از جامعه رسما با خطر گرسنگی و فقر مطلق روبروست. گسترش سرسامـ آور بیکاری و نبود هیچ چشمـ اندازی برای خروج از وضعیت جهنمی کنونی، بیعدالتی و فساد عظیمـ، تبعیض و نابرابری، خشونت سازمان یافته دولتی، ناامنی و آوارگی بستر اصلی اجتماعی و بنیادی اعتراضات اخیر است.

مدتهاست که اعتراضات دراشکال متنوعی به ناامنی و خطر قحطی پنهان، به بیکاری و قوانین ضد زن، به فساد گسترده اداری و دولتی، به تبعیض آشکار و قومی و قبیله‌ای کردن نیازهای مناطق مختلف کشور درحال گسترش است.

اعتراضاتی که با قتل فجیع "فرخنده" عملـا خود را علیه نیروهای ارتجاعی و شبه طالبانی به خیابانها کشاند، سپس در جنبش علیه بیکاری به طرح مطالبات پایه‌ای تری ارتقا داد. جنبش‌های سکولـار و مدرنی که پایه‌های سیاسی حاکمیت را بارها به لرزه در ‌آورند.

آنچه مردمـ را علیه شبکه توزیع برق به خیابانها میکشاند نه تنها نیاز بحق و مبرمـ به انرژی الکتریسیته که مجموعه‌ای از اعتراضات و نارضایتی گسترده‌ای است که مردمـ به‌درست انگشت اتهامـ را به سمت حکومت و سیاستهای آن نشانه می‌روند و آنرا بانی و مسبب بروز همه فجایع بی‌پایان و نابسامانی‌های دردناک زندگی شان می‌دانند.

مردمـ بخوبی دریافته‌اند که هیچ حقیقتی در ادعای "انکشاف توازن" از جانب حکومت وجود ندارد. همه این ادعاها پوچی خود را بارها و بارها در هر رودررویی روزمره با حکومت نشان داده است.

از سیاست صلح با طالبان بعنوان "برادران ناراضی" حکومت، تا گسترش دامنه فعالیت مافیای مواد مخدر و بیپناهی و آوارگی بخش عظیمی از مردمـ بویژه جوانان و فشرده شدن صف بیکاران تا باز گذاشتن دست جریانات افراطی و قوانین زن ستیزانه در جامعه تا قومی و قبیله‌ای کردن اداره جامعه، جایی برای اعتماد به دستگاه قدرت و اقمار آن باقی نگذاشته است.

آنچه مردمـ را به حق چنین به خیابانها می‌کشاند هیچ چیز جز تلـاش برای پایان دادن به این زندگی جهنمی نیست.

جنبش روشنایی باید از شورای عالی عبور کند

جامعه افغانستان در جدالی جدی برای خروج و پایان دادن به بیش از سه دهه حرمان و ناامنی است. جامعه‌ای جنگ زده و مصیبت دیده و زخمـ خورده، برای خلـاصی از شر بیعدالتی، دارد راه‌‌های جدیدی را ابداع و تجربه می‌کند.

جنبش‌های اعتراضی اخیر بوضوح نشان می‌دهد که بخش معترض جامعه دارد شجاعانه و با جسارت پوست می‌اندازد و راه خود را باز می‌کند. به هر درجه که اوضاع رادیکال‌ترمی‌شود، به همان درجه رهبری رادیکا‌لتری نیاز دارد. حرکات اعتراضی اخیر در نوع خود در کل تاریخ افغانستان بیسابقه‌ است. چه در شکل و چه در محتوا، خواست‌های مردمـ دارد شفاف‌تر، جسورانه‌تر و در عین حال متفاوت‌ترمی‌گردد. از همین رو، خط انتقال شبکه برق به سرعت شگرفی به خط فاصله و شکاف عمیق بین حکومت و مطالبات مردمـ بدل گردید!

سرعت و توان حرکت پیشروی اعتراضی مردمـ عمیقا عدالتخواهانه، علیه تبعیض و نابرابری است. چنان هست که بتواند از خواست‌های محدود کنونی عبور کند و سیاستهای دولت را به عقب براند. سخنرانی اشرف غنی برای معین کردن هیئتی برای بررسی مجدد طرح انتقال شبکه برق و سکوت معنی‌دار عبداله این را بخوبی نشان داد.

بنابراین، یک شرط اساسی این پیروزی رهبری است که گامها و حرکات بعدی را بشناسد و برای متحقق کردن مطالبات پایه‌ای مردمـ برنامه روشن داشته باشد.

شورای عالی مردمی که فعلـا ابتکار رهبری اعتراضات اخیر را دارد برای آنکه بتواند با قدرت اعتراضی مردمـ هماهنگ باشد، باید بصورت تاریخی بتواند مهر مطالبات و خواستهای اعتراض مردمـ را بر طرح‌های خود بزند. حرکت رو به پیش و موفقیت سیاسی اعتراضات وقتی به ذخیره فعالیت‌ و گامهای بعدی بدل می‌‌شود که نیروهای ارتجاعی بازدارنده را از سر راه خود برداشته باشد. این نیروها در حال حاضر دارند در همین شورا پیله می‌‌زنند و خط و نشان ‌می‌کشند.

جامعه بشدت ملتهب است، جنبش‌های ارتجاعی منافع خود را در خطر می‌بینند،‌ فعالتر از همیشه در تلـاش خواهند بود که نقش مؤثرتری ایفا ‌کنند. جنبش اعتراضی را متوقف و یا به سمت خواست‌های خود منحرف کنند. از همین رو خود را بعنوان سخنگویان و مصلحان جامعه به صف اول اعتراضات می‌رسانند تا سمت و سوی رادیکال آنرا تغییر دهند.

سخنگویان حرکت اعتراضی مردمـ در کابل اکیدا نباید کریمـ خلیلی، محمد محقق و امثالهمـ باشند! کسانی‌که یک پای شان در ارگ و کابینه و پای‌ دیگرشان در جلسات سری احزاب جهادی است، سخنگو و نماینده مردمـ نبوده و نیستند.

وانگهی کشاندن مردمـ معترض به مصلی مزاری برای شروع تظاهرات، صرفا حرکتی سمبولیک و فنی نیست. بلکه دارند مهر جنبش‌‌های دیگری را به پیشانی جنبش اعتراضی و عدالتخواهانه مردمـ می‌‌‌زند. مسیرش را منحرف می‌کند و مجددا به چاله احزاب جهادی می‌اندازد.

مطالبه مردمـ با خواست توزیع عادلـانه برق شروع می‌شود، اما این فقط بستری برای برای طرح خواستها و مطالبات پایه‌ای دیگر است. آنچه مردمـ را در صفوف فشرده و بیسابقه به خیابانها کشانده است، اعتراض عمیق مردمـ به جهنمی است که همین احزاب و شرکای در قدرتشان برای کشور ساخته‌اند. جنس جنبش عدالتخواهانه مردمـ هیچ تناسبی با امثال محقق و خلیلی و شخصیت‌‌هایی از این دست ندارد.

شورای مرکزی اگر دست جنبش‌های ارتجاعی را از سرخواستهای مردمـ کوتاه نکند، نه تنها شایستگی رهبری و نمایندگی اعتراضات را نخواهد داشت. که خود به سدی در راه پیشروی‌های آینده آن بدل خواهد شد. همین را باید بیتخفیف مقابل این رهبری گذاشت. خودِاین جنبش اعتراضی درحال حاضر بارها از رهبری شورای مرکزی جلوتر و رادیکالتر است. دخالت مردمـ در انتخاب رهبران اعتراضات، بخشی از پیشروی و درایت جنبش اعتراضی است و نباید از آن کوتاه بیاید.

بیانیه شماره ۱۲ پس از تظاهرات کابل باید خطوط سیاسی حرکات اعتراضی مردمـ را روشن و صریح می‌کرد و فاصله خود را با احزاب جهادی، دست‌های دراز شده حکومتی در شورای عالی مرکزی را واضح می‌کرد. جنبش روشنایی پس از برگزاری تظاهراتهای موفق در داخل و خارج افغانستان به نقطه امیدی جدی برای تغییرات ساختاری و پایه‌ای بدل گردیده است.

این وظیفه تاریخی جنبش است تا رهبری اعتراضات بحق مردمـ را بدست بگیرد، اعتماد مردمـ را جلب کند، برنامه و افق جدید مقابل جامعه بگذارد و راه جامعه را به سوی برابری و رفاه و خوشبختی هموار کند. این جنبش باید با زبان خود حرف بزند و گرنه این جنبش را از اعتراضات پایه‌‌ای آن خلع سلـاح می‌کنند و به خانه میفرستند!

منبع:  خبرگزاری جمهور







*
*

*



نیز بخوانید

سیا علیه بن سلمان فرضیات و پیامدها


دلـایل فرسایش قدرت نرمـ امریکا


افغانستان و چالش‌های صلح


چرایی جنگ جدید رژیمـ صهیونیستی در غزه


بایدها و نبایدهای امنیت مناطق مرکزی


خروج از یک توهمـ قدیمی با ارتش اروپایی


جنگ الحدیده؛ نبرد مرگ و زندگی برای ائتلـاف سعودی‌-اماراتی


شکاف‌ در دستگاه‌های امنیتی و انتقال قدرت در تاجیکستان


تغییر ساختار نظامـ، همـ ممکن است همـ مشروع


ساکنان بزرگترین زندان دنیا چگونه روزگار میگذرانند؟

بالـا          نشریه انصار ©  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  پیوندها  |  طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع (لينك سايت) مجاز است. فروشگاه اینترنتی نعلبندان