1397-7-2     2018-9-24     بروز شده در: 1397/7/1 - 20:08:17      ENGLISH  
پربازدیدها
پربحث ها


به فیسبوک ما بپیوندید.


ما را در تویتر دنبال کنید.


مشترک کانال تلگرامـ ما شوید.


خواندنی ها
مرگ و ماندن؛ روایت مسافری بازگشته از شهر آشوب

10 حقیقتی که اعتماد شما را به سازمان سیا از بین میبرد

از زندگی‌هـالیوودی تا معنویت اسلـامـ

هشدار قرآنی امامـ علی(علیه السلـام) درباره خلف وعده مسئولـان به مردمـ

در سایه سار قلمـ

ماجرای کشوری که یک شبه گدا شد / سرگذشتی که باید از آن درس گرفت

یک افغانستانی در قزاقستان ۵۸ هزار دالر پیداشده را به صاحبش بازگرداند

تعداد حملـات تروریستی در افغانستان و دنیا چقدر است؟

گل حیدر، یا زینب...

گمانه‌زنی‌ها درباره خروج سفیر امریکا از هتل «اینترکانتیننتال» پیش از حمله مهاجمان انتحاری

کف زدن حامد کرزی برای رئیس رژیمـ کودک کُش و اشغالگر قدس

تصمیمـ ترامپ یعنی پایان کار اسرائیل/ در صورت حمله اسرائیل در دفاع از سوریه تردید نمی‌کنیمـ

درباره صله رحمـ بیشتر بدانید

مردی که دنیا را نجات نداد

پشیمانمـ، زندگی امـ را تباه کردمـ

آرشیو خواندنی ها


مقالـات
حمله عقاب به خرس و اژدها

ذلیل شدن عاشورا ستیزان

شیعه هر چه دارد از عاشورا است

بردگی مدرن در فضای مجازی/ قسمت اول

واکاوی حمله اخیر اسرائیل به سوریه؛ چرا دمشق پاسخ کوبنده نمی‌دهد؟

زهیر میرود، اما اما پارچه‌هـا و پرچمـ‌هـای عزاداری حسینی فراگیرتر خواهد شد

امامـ سجاد علیه السلـامـ از کربلـا تا شهادت

زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی

احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان

راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان

تعصب ورزی کنش غیر عقلـائی جامعه دینی

جنگ افغانستان تمامـ نمی شود؟!

دنیای رقابتی رسانه‌هـا

خرید اس -400؛ دروازه‌ایی برای تقابل نزدیک ترکیه با غرب

انتخابات؛ از صندوق‌های خالی تا رأی‌های خیالی

آرشیو مقالـات


مصاحبه ها
کارشکنی‌های امریکا؛ زمینه‌ساز طرح بازبینی در پیمان‌نامه امنیتی کابل- واشنگتن

بحران استعفاها در پرتو برنامه واشنگتن برای صلح کابل با طالبان

برخی خارجی‌هـا به دنبال تأمین منافع خود در افغانستان هستند

«ائتلـاف بزرگ ملی افغانستان» بدنبال چیست؟

تحلیلگران: تغییر حکومت در پاکستان تاثیری در بهبود اوضاع افغانستان ندارد/ عمران خان: می‌خواهمـ با افغانستان روابط خوب داشته باشیمـ

تاریخ نشر:
1395/2/31 - 12:24:16
تعداد بازدید: 748
با دوستان خود به اشتراک بگذارید

عدالت تنها خواسته جنبش روشنایی افغانستان
عدالت تنها خواسته جنبش روشنایی افغانستان

اسماعیل باقری

دولت اشرف‌غنی باید با نگاهی متوازن و برابر با قومیت‌های مختلف افغانستان برخورد كند و از نگاه سلبی و متصلب علیه یك قومـ یا جریان دوری جوید. چنین رویكردی می‌تواند آغاز ملت‌سازی افغانستان باشد. هر چقدر دولت از قومـ‌مداری و قومـ‌محوری دور شود، به همان میزان ارزش‌های ملی جای ارزش‌های قومی را خواهد گرفت و این همدلی بحران‌های متعدد افغانستان را در حوزه سیاسی، امنیتی و اقتصادی و... ریشه‌كن خواهد كرد.

جنبش روشنایی پس از آن شروع شد كه دولت اشرف‌غنی در جلسه روز ۱۱ ثور سال‌جاری در كابینه مصوب كرد تا پروژه انتقال برق آسیای مركزی موسومـ به (توتاپ)، به جای بامیان از مسیر سالنگ صورت پذیرد. مردمـ ولـایت‌های مركزی كه معترضان اصلی به تغییر مسیر پروژه هستند، از همان روز نسبت به این تصمیمـ اعتراض كردند. چرا كه اساساً بر این باورند كه انتقال برق از مسیر بامیان مصوب شده بود و این در حالیست كه دولت اشرف‌ غنی مدعی است این تصمیمـ در دولت حامد كرزی گرفته شده است.

به هر حال راهپیمایی جنبش روشنایی در اعتراض به خط انتقال برق ترکمنستان از سالنگ، صبح روز دوشنبه ۲۷ ثور، تحت تدابیر شدید امنیتی در غرب شهر کابل برگزار شد. این راهپیمایی با حضور ده‌ها هزار زن و مرد، پیر و جوان و کودک از نقاط مختلف شهر کابل آغاز و به چوک (میدان) دهمزنگ ختمـ شد. این راهپیمایی در حالی در میدان دهمزنگ پایان یافت که جنبش روشنایی چهار راهی فواره آب، پشت دیوار ارگ را محل تجمع نهایی تعیین کرده بود، اما حکومت در کنار ممنوعیت برگزاری تجمع در این ناحیه، با گذاشتن کانتینرهای آهنی در نقاط مختلف شهر، مسیرهای منتهی به ارگ ریاست جمهوری را مسدود کرده بود.

البته معترضان با اهدای گل به نیروهای امنیتی، به تلـاش دولت برای انسداد مسیرهای راهپیمایی و اعلـامـ حکومت نظامی در کابل، پاسخ دادند. تظاهرات کنندگان با شعارهای (اشرف غنی، عبداله، كجاست وعده‌ها؟)، (ما عدالت می‌خواهیم)، (توتاپ خط قرمز ماست)، (توتاپ حق ماست توتاپ حق ماست)، (درد ما برق نیست، درد ما فرق است)، (حقوق شهروند، تساوی تساوی)، (ما روشنایی می‌خواهیم) و... اعتراض خود را به تغییر مسیر پروژه توتاپ ابراز كردند.

طرح‌ انتقال برق به افغانستان

طی سه پروژه مختلف انتقال برق به افغانستان از كشورهای آسیای مركزی، دنبال شده است. در مرحله اول برق ازبكستان به مناطق شمالی، هرات و سپس كابل از مسیر سالنگ به كابل انتقال داده شد. در مرحله دومـ پروژه كاسا ۱۰۰۰ دوباره از مسیر سالنگ و سپس پروژه سومـ توتاپ كه دولت تصمیمـ به انتقال برق از مسیر قبلی گرفته است. بنابراین مناطق مركزی این کشور به فراموشی سپرده شده‌اند. پروژه (كاسا هزار) و سپس (توتاپ)، برق مازاد كشورهای آسیای مركزی از سه كشور تركمنستان، تاجیكستان و قرقیزستان را به افغانستان و سپس پاكستان منتقل می‌كند. پروژه (کاسا ۱۰۰۰) صرفاً در فصل گرما مازاد برق دو کشور قرقیزستان و تاجیکستان را از طریق خاک افغانستان به پاکستان انتقال خواهد داد و در فصل سرما این خطوط بی‌استفاده می‌ماند، اما در پروژه (توتاپ) كه ابتدای نامـ ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، افغانستان و پاکستان به زبان انگلیسی و مخفف طرح انتقال برق ۵۰۰ مگاواتی ترکمنستان به پاکستان از مسیر کشورهای ازبکستان، تاجیکستان و افغانستان بوده است که با حذف پاکستان از این طرح، برق ترکمنستان به افغانستان انتقال خواهد یافت. اجرایی شدن این پروژه نه تنها افغانستان را به شاهراه ترانزیت خطوط انرژی در منطقه تبدیل می‌كند، بلكه موجبات توسعه اقتصادی این کشور را فراهمـ می‌سازد.

این خط برق، بیشتر برای تکمیل کردن برق کابل است كه یک خط آن به طرف ولـایت‌‌های لوگر و خوست و خط دیگرش از مسیر غزنی به سمت کندهار خواهد رفت. کارشناسان برق شرکت فیشنر برشنا آلمانی که کار برنامه‌ریزی این پروژه را بر عهده داشتند، بر این نظر تاكید دارند كه اگر مسیر توتاپ از شبرغان به پل‌خمری و بعد به بامیان و کابل برسد، بهتر است. چرا که مسیر بامیان، مسیر امن‌تری برای برق افغانستان است و از قطعی برق کابل جلوگیری می‌کند. از طرفی وصل شدن این شبکه‌ها به همـ، از همین طریق امکان‌پذیر است و شبکه‌ی بزرگ برق افغانستان از این طریق می‌تواند به بسیاری از ولـایت‌های دیگر برسد و مرکز افغانستان همـ صاحب برق شود. همـ‌چنین، رد شدن پروژه توتاپ از ولـایات سمنگان و بامیان می‌تواند به بخش بزرگ دیگری از اقتصاد افغانستان کمک کند. معادن ذغال‌سنگ در سمنگان و معدن آهن حاجی‌گک در بامیان، در مسیر این پروژه قرار می‌گیرند و قطعاً با دسترسی این معادن به برق، روند استخراج منابع آن سرعت بیشتری گرفته و یکی از پشتوانه‌های بزرگ اقتصادی افغانستان خواهد شد؛ امری كه مردمـ مركزی افغانستان را امیدوار به توسعه اقتصادی و ایجاد اشتغال خواهد كرد.

ارزیابی

افغانستان، هنوز در اجرای برنامه‌های زیربنایی خود از جمله استخراج منابع و بهره‌برداری از معادن، تولید برق داخلی و زیرساخت‌های اقتصادی با چالش‌های اساسی روبروست و نبود امنیت و تاثیر موضوعات سیاسی - امنیتی، این مجال را به دولت نداده است تا سیاست‌های توسعه ‌اقتصادی خود را به پیش ببرند. این در حالیست كه به دلیل منابع فراوان آب در كشور، در صورت احداث سد، افغانستان می‌تواند خود صادر كننده برق باشد. بسیار واضح است كه وجود انرژی برق یكی از ملزومات توسعه هر كشوری است و افغانستان تنها ۳۰ درصد از برقِ مصرفی خود را تولید می‌کند و بیشتر متکی به برق وارداتی از کشورهای همسایه بویژه آسیای مركزی است.

آنچه كه مردمـ بامیان، دایكندی، پكتیا، هرات، بلخ و غزنی را آزار می‌دهد، نگاه تبعیض‌آمیز و بی‌توجهی دولت به مناطق مركزی است. حامیان عبور خط برق از بامیان می‌گویند این مسیر علـاوه بر این كه برق را به بامیان و ولـایت‌های همسایه می‌رساند، موجب توسعه این ولـایت محرومـ همـ می‌شود و‌ جاده، سرمایه‌گذاری بین‌المللی، توجه و توریسمـ همـ با آن می‌آید. آن‌هـا معتقدند كه سیاست دولت تبعیض‌آمیز است و چون ولـایت بامیان هزاره‌نشین است، فقیر مانده و محرومیت‌زدایی از شهرهای هزاره‌نشین اولویت دولت نیست.

علـاوه بر این، انتقال همـ‌زمان سه خط برق از مسیر سالنگ نه تنها خطرناك است، بلكه از نظر تكنیکی و اقتصادی توجیه عقلـانی ندارد و در مغایرت با منافع ملی، توسعه متوازن، عدالت اجتماعی و سایر ارزش‌های مندرج قانون اساسی افغانستان بوده و مورد تأیید جریان‌های سیاسی مناطق مرکزی نیست.

مردمـ مركزی افغانستان به روش‌هـای مختلف اعتراض خود را نسبت به تصمیمـ دولت كابل ابراز كرده‌اند و در شبكه‌های مجازی و در اجتماعات خود خواهان انتقال برق از مسیر بامیان هستند و در نخستین تظاهرات بزرگ موسومـ به (جنبش روشنایی) كه روز دوشنبه ۲۷ ثور در پایتخت افغانستان آغاز شد و روز بعد نیز ادامه پیدا كرد، شماری از نمایندگان مجلس نمایندگان، برخی از مقامـ‌های دولتی از جمله (سرور دانش) معاون دومـ رئیس جمهوری، (محمد محقق) معاون دومـ (عبداله عبداله) رئیس اجرایی دولت افغانستان و (محمد کریمـ خلیلی) معاون شورای عالی صلح کشور، معتقدند که با خواسته مردمـ مبنی بر تغییر مسیر انتقال برق توتاپ از سالنگ به ولـایت بامیان موافق هستند و تا تحقق آن در کنار مردمـ خواهند ماند. با توجه به حمایت مردمـ ولـایت‌های دیگر از مردمـ بامیان، بهتر است  دولت به ندای مردمـ گوش دهد.

واقعیت این است كه مردمی که در روزهای گذشته در کابل، بامیان، غزنی و هرات و بلخ و بامیان و دایکندی و... راهپیمایی کردند، نه مسلح به بمب‌های آتش‌زا بودند و نه جلیقه انتحاری به کمر بسته بودند. آنها با شاخه گل، پارچه نوشته، پرچمـ‌های سه رنگ افغانستان و لباس‌های مأموران نظافت شهرداری به خیابان آمده بودند تا به حکومت بگویند که حق خواستن، هرگز یک حرکت براندازانه قومی نیست.

بنابراین نه در پی براندازی نظامـ اند و نه می‌خواهند با توسل به خشونت، در قبال تبعیض و بی‌عدالتی و قومـ‌گرایی شایع در سیاست‌گذاری‌های کلـان، مقابله کنند. آن‌هـا آمده اند تا به حکومت و دیگران، مدنیت، صلح دوستی، مسالمت‌جویی، اعتراض به مفهومـ انسانی و دموکراتیک کلمه را آموزش بدهند و یادآور شوند، قومی که در طول سال‌هـای گذشته قربانی تبعیض و ستمـ و محرومیت و محدودیت سازمان‌دهی شده و آگاهانه دولت مرکزی شده، هنوز حاضر است در کنار حکومت بماند و مطالبات مشروع خود را از مسیرهای کاملـا امن و صلح‌آمیز و مدنی، ابراز کند. هر چند كه مسئولین امنیتی با تهدید تظاهرات كنندگان و رهبران جنبش روشنایی مبنی بر دستگیری ۱۸ تن از سران سیاسی هزاره‌ها در صورت وجود هر گونه حمله تروریستی از سوی طالبان یا هر گروه دیگر، به نوعی می‌خواستند اعتراضات مسالمت‌آمیز مردمـ كابل را با تهدید و توهین، به حاشیه‌ بكشانند.

در پایان باید گفت كه اعتراض‌ها به این دلیل گسترده شده كه سازمان‌دهندگان از انگیزه‌های بالـای سیاسی و قومی برخوردار هستند و خود را به‌صورت تاریخی مغضوب حكومت مركزی و تبعیضات قومی تلقی می‌كنند و بر این باورند كه اگر در اعتراض خود جدی نباشند، حكومت همواره آن‌هـا را نادیده خواهد گرفت. در واقع انباشته شدن مطالبات مردمـ و عدمـ توجه دولت به رشد و آبادانی ولـایت‌های مركزی، موجب شده است تا تغییر مسیر برق توتاپ یك بهانه‌ای باشد برای اعتراض به وضع موجود كه با محدودیت‌ها و ناعدالتی زیادی روبرو هستند. جنبش اعتراضی توتاپ می‌تواند آغاز یك حركت مردمی برای رسیدن به حق و حقوق ابتدایی خود، باشد.

شاید تظاهرات پایان یافته باشد، اما مطالبات مردمـ فرقی نمی‌كند هزاره باشد یا تاجیك یا پشتون و... همـ‌چنان پابرجاست و دولت اشرف‌غنی باید با نگاهی متوازن و برابر با قومیت‌های مختلف افغانستان برخورد كند و از نگاه سلبی و متصلب علیه یك قومـ یا جریان دوری جوید. چنین رویكردی می‌تواند آغاز ملت‌سازی افغانستان باشد و در این صورت است كه مردمـ مناطق مختلف افغانستان حس و تعلق ملی خواهند داشت. هر چقدر دولت از قومـ‌مداری و قومـ‌محوری دور شود، به همان میزان ارزش‌های ملی جای ارزش‌های قومی را خواهد گرفت و این همدلی و همسویی ریشه بحران‌های متعدد افغانستان را در حوزه سیاسی، امنیتی و اقتصادی و... ریشه‌كن خواهد كرد. تظاهرات آرامـ و اعتراض مدنی مردمـ كابل نیز نشان داد مردمـ افغانستان و هزاره‌هـا به كشور و سرزمین خود علـاقمندند و نه برای براندازی بلكه با تلنگر به حكومت می‌خواهند نگاه قومـ‌گرایانه كمـ شده و به مطالبات واقعی مردمـ توجه كنند.







*
*

*



نیز بخوانید

حمله عقاب به خرس و اژدها


ذلیل شدن عاشورا ستیزان


شیعه هر چه دارد از عاشورا است


بردگی مدرن در فضای مجازی/ قسمت اول


واکاوی حمله اخیر اسرائیل به سوریه؛ چرا دمشق پاسخ کوبنده نمی‌دهد؟


زهیر میرود، اما اما پارچه‌هـا و پرچمـ‌هـای عزاداری حسینی فراگیرتر خواهد شد


امامـ سجاد علیه السلـامـ از کربلـا تا شهادت


زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی


احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان


راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان

بالـا          نشریه انصار ©  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  پیوندها  |  طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع (لينك سايت) مجاز است. فروشگاه اینترنتی نعلبندان