1397-6-30     2018-9-21     بروز شده در: 1397/6/13 - 18:15:32      ENGLISH  
پربازدیدها
پربحث ها


به فیسبوک ما بپیوندید.


ما را در تویتر دنبال کنید.


مشترک کانال تلگرامـ ما شوید.


خواندنی ها
مرگ و ماندن؛ روایت مسافری بازگشته از شهر آشوب

10 حقیقتی که اعتماد شما را به سازمان سیا از بین میبرد

از زندگی‌هـالیوودی تا معنویت اسلـامـ

هشدار قرآنی امامـ علی(علیه السلـام) درباره خلف وعده مسئولـان به مردمـ

در سایه سار قلمـ

ماجرای کشوری که یک شبه گدا شد / سرگذشتی که باید از آن درس گرفت

یک افغانستانی در قزاقستان ۵۸ هزار دالر پیداشده را به صاحبش بازگرداند

تعداد حملـات تروریستی در افغانستان و دنیا چقدر است؟

گل حیدر، یا زینب...

گمانه‌زنی‌ها درباره خروج سفیر امریکا از هتل «اینترکانتیننتال» پیش از حمله مهاجمان انتحاری

کف زدن حامد کرزی برای رئیس رژیمـ کودک کُش و اشغالگر قدس

تصمیمـ ترامپ یعنی پایان کار اسرائیل/ در صورت حمله اسرائیل در دفاع از سوریه تردید نمی‌کنیمـ

درباره صله رحمـ بیشتر بدانید

مردی که دنیا را نجات نداد

پشیمانمـ، زندگی امـ را تباه کردمـ

آرشیو خواندنی ها


مقالـات
زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی

احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان

راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان

تعصب ورزی کنش غیر عقلـائی جامعه دینی

جنگ افغانستان تمامـ نمی شود؟!

دنیای رقابتی رسانه‌هـا

خرید اس -400؛ دروازه‌ایی برای تقابل نزدیک ترکیه با غرب

انتخابات؛ از صندوق‌های خالی تا رأی‌های خیالی

متهمـ شدن ائتلـاف سعودی به جنایت جنگی در یمن

مصالحه‌ای که صلح نیاورد

​نگرانی‌هـا از بروز تقلب در انتخابات پارلمانی افغانستان

زن مسلمان و آزادی به سبک غربی

ثبت نامـ رأی‌دهندگان و تقلب‌های توجیه‌پذیر!

آیا اتحاد سه‌گانه ایران، ترکیه و پاکستان در حال تولد است؟

سازمان ملل و جنایت بر ضد مسلمانان روهینگیایی

آرشیو مقالـات


مصاحبه ها
بحران استعفاها در پرتو برنامه واشنگتن برای صلح کابل با طالبان

برخی خارجی‌هـا به دنبال تأمین منافع خود در افغانستان هستند

«ائتلـاف بزرگ ملی افغانستان» بدنبال چیست؟

تحلیلگران: تغییر حکومت در پاکستان تاثیری در بهبود اوضاع افغانستان ندارد/ عمران خان: می‌خواهمـ با افغانستان روابط خوب داشته باشیمـ

محقق: طالبان حکمتیار را قبول ندارد/ائتلـاف نجات تحت حمایت ترکیه نیست/ شکست امریکا در افغانستان مشهود است

تاریخ نشر:
1394/11/20 - 09:10:0
تعداد بازدید: 447
با دوستان خود به اشتراک بگذارید

تحلیلی بر نقشه راه صلح با طالبان
تحلیلی بر نقشه راه صلح با طالبان

در سومین دور نشست‌های چهارجانبه صلح در اسلـامـ آباد، که در آن افغانستان، پاکستان، امریکا و چین شرکت دارند، (نقشه راه صلح) نهایی شد. نشست‌های گروه هماهنگی چهارجانبه صلح ابتدا در 21 جدی  در اسلـامـ آباد و سپس در 28 جدی در کابل برگزار شد. این که در سومین دور این نشست‌ها، بر سر نقشه راه، به توافق رسیده‌اند، گامـ بزرگی به شمار می‌رود. در اعلـامیه پایانی این نشست آمده است: (گروه هماهنگی چهارجانبه، روی نقشه راهی که مراحل روند گفتگوهای صلح را مشخص میسازد، به توافق رسیده‌اند. کشورهای گروه هماهنگی چهارجانبه، توافق کردند که تلـاش‌ها را برای تعیین تاریخ گفتگوهای مستقیمـ صلح، میان نمایندگان حکومت افغانستان و گروه‌های طالبان ادامه دهند. این انتظار وجود دارد كه تا پایان فبروری 2016 (10 حوت 94)، تاریخ گفتگوهای مستقیمـ تعیین شود.

در حال حاضر دو رویكرد عمده به گفتگوهای صلح با طالبان وجود دارد. رویكرد خوش‌بینانه و بدبینانه. شماری از شخصیت‌های سیاسی، کشورها و تحلیلگران بر این باور هستند که با شرکت امریكا و چین به عنوان دو قدرت بزرگ فرامنطقه‌ای در قضایای افغانستان و منطقه، احتمال زیادی وجود دارد که این گفتگوها به نتیجه برسد و در نهایت طالبان مجبور شود که بر سر میز مذاکره با دولت افغانستان بنشیند، بویژه این دو كشور نفوذ موثری بر پاكستان و افغانستان دارند و همین امر امیدواری‌ها برای رسیدن به توافق به منظور آغاز گفتگوهای صلح میان دولت افغانستان و طالبان را بیشتر ساخته است.

اما رویكرد دومـ بدبینانه است. از دیدگاه اینان دولت افغانستان نه تنها در گفتگوهای صلح تجربه موفقی نداشته است، بلكه در چارچوب سیاست‌های تعریف شده‌ای بویژه از سوی پاكستان و امریكا در مذاكرات صلح حضور دارد و برنامه مدون و منسجمی برای مواجهه با طالبان ندارد، بویژه كه رویكردها در درون دولت وحدت ملی نیز یكسان و همسو نمی‌باشد و اجماع داخلی در مورد گفتگوهای صلح با طالبان وجود ندارد. در رویكرد دومـ، اساسا احزاب سیاسی و دولت‌های افغانستان در طول سه - چهار دهه گذشته در باب مذاکره و رسیدن به صلح تجربه موفقی نداشته‌اند. اما به هر صورت چندین دور نشست‌هایی که به هدف آغاز گفتگوهای صلح برگزار شده است، بدون نتیجه پایان یافته است. نكته مهمتر این كه طالبان همـ نگاه بدبینانه‌ای به گفتگوهای صلح دارد. شواهد نیز حاكی از آنست كه طالبان به شدت به حملـات خود بر دولت افغانستان افزوده تا در آینده امتیازهای بیشتری بگیرد. با این حال باید گفت که به نظر می‌رسد مذاکرات چهار جانبه صلح حتی بعد از اتمامـ چهار دوره تعیین شده، همانند دوره‌های گذشته که بدون حضور امریکا و چین برگزار شد، نتیجه ملموسی در پی نداشته باشد. حضور چین و امریکا نیز آنطور كه بزرگ‌نمایی می‌شود، نمی‌تواند مساله پیچیده صلح در افغانستان را عملیاتی كند.

واقعیت این است كه دولت افغانستان همواره تاکید کرده است که نباید طالبان برای گفتگوهای صلح، پیش‌شرط تعیین كند. این بدین معناست که خود نیز پیش‌شرطی برای صلح ندارد. اما پیش شرط‌هایی که دولت افغانستان مطرح می‌کند، عبارتند از: تعهد به قانون اساسی، رعایت حقوق بشر، حفظ دستاوردهای گذشته و مواردی این چنینی.  در چنین وضعیتی، طالبان نیز پیش‌شرط‌های خود را مطرح می‌كند كه مهمترین آن خروج نیروهای خارجی از افغانستان است. البته پیش‌شرط‌هایی نظیر برچیده شدن پایگاه‌های دائمی امریكا از افغانستان، آزادی رهبران طالبان، تغییر قانون اساسی و تطبیق قرائت‌های سخت‌گیرانه طالبان از دین و... نیز مطرح است.

آنچه دولت افغانستان را ترغیب به گفتگوهای صلح با طالبان كرده است، امنیت و ثبات افغانستان و برچیدن زمینه مداخلـات پاكستان است. هر چند نمایندگان دولت افغانستان در این مذاكرات شركت می‌كنند و به صورت فرمالیته، دیپلماسی مذاكره در دستوركار بازیگران موثر قرار دارد، اما واقعیت اینست كه هنوز یكی از طرف‌های اصلی مذاكره در میز مذاكرات حضور ندارد و معلومـ همـ نیست كه چه كسانی یا گروهی به عنوان نمایندگان اصلی طالبان در مذاكرات حاضر خواهند شد. با توجه به مشکلـات و دسته‌بندی‌هایی که در درون طالبان به وجود آمده است، باید به نتیجه مثبت مذاكرات نیز  با شک و تردید نگریست. هر چند كه بازیگران موثر نیز، نگاه صادقانه‌ای بر طالبان و دولت افغانستان و مذاكرات صلح، نداشته و سیاست‌های پیدا و پنهان آنان مانع بزرگ سرانجامـ موفق مذاكرات صلح است.

در واقع، مذاکرات چهار جانبه صلح فاقد شفافیت لـازمـ برای نحوه شکل‌دهی به پروسه صلح می‌باشد و روی تعیین نوع محرک‌هایی که طالبان را برای کنار گذاشتن خشونت و جنگ و مشارکت در مذاکرات صلح و سهمـ گرفتن در رقابت‌های سیاسی مجاب سازد، اتفاق نظر وجود ندارد و مشخص نیست کدامـ شاخه از طالبان قرار است در مذاکرات صلح حضور داشته باشند. این در حالیست كه طالبان مخالف با ملـا اختر منصور و وابسته به ملـا آخوند نه تنها شرکت در مذاکرات صلح را رد، بلكه خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را به عنوان پیش‌شرط حضور در گفتگوهای صلح مطرح نموده بود. هرچند كه گروه‌‌هایی دیگری از طالبان به گروه تروریستی داعش پیوسته‌اند و  حتی در صورت به سرانجامـ رسیدن مذاكرات صلح با طالبان، باز همـ ناامنی‌ها در افغانستان تمامـ نخواهد شد. در چنین شرایط و وضعیتی باید گفت که گفتگوهای چهار جانبه صلح، مسیری یك‌طرفه است که چشمـ‌انداز روشنی ندارد.

-‌ ابهامات نشست‌های چهارجانبه صلح!

-‌ کابل و اسلـامـ‌آباد، هر دو نگاه متفاوتی به نقشه راه صلح دارند. دولت افغانستان معتقد است که پاکستان باید طالبان را وادار به شرکت در مذاکرات صلح کند در حالی که پاکستان می‌گوید در حد توان خود، تنها می‌تواند نقش تسهیل کننده را بازی کرده و نمی‌تواند طالبان را مجبور به شرکت در مذاکرات صلح کند.

-‌ نگرانی دیگر در مورد مذاکرات صلح بازگشت نامحسوس القاعده به صحنه افغانستان می‌باشد: اول این که القاعده در حال تقویت روابط خود با طالبان بوده و ایمن الظواهری، رهبر القاعده، با طالبان گروه ملـا اختر منصور بیعت کرده و وی نیز پذیرفته است. از طرفی ملـا اختر منصور، سراج الدین حقانی از افراد وابسته به القاعده را به عنوان یکی از معاونین‌اش منصوب کرده است. دومـ این که طالبان به القاعده اجازه داده است دست کمـ سه کمپ آموزشی را در داخل افغانستان تأسیس و مدیریت کند.

-‌ دخیل ساختن هند، روسیه و جمهوری اسلـامی ایران در روند صلح افغانستان، بدان جهت حائز اهمیت است که اولـاً این کشورها همسایگان افغانستان و قطعاً صلح و ثبات حاکمـ در افغانستان، صلح و آرامش این کشورها را به دنبال دارد؛ چطور که ناامنی و بی‌ثباتی افغانستان و هر یک از این کشورها، یکدیگر را متاثر می‌سازد. دومـ با توجه به همان واقعیت فوق، انگیزه تلـاش برای برقراری صلح و ثبات دایمی در افغانستان که در واقع همان ثبات همگانی را در پی دارد، در دولت‌مردان کشورهایی چون روسیه و هند و ایران به مراتب بیشتر و بیشتر از دولت‌هایی چون امریکا و پاکستان و غیره است. چرا که در صورت ادامه جنگ و ناامنی در افغانستان، بهانه برای حضور مخرب و استعمارگری قدرت‌های غربی به خصوص امریکایی‌ها، برای درازمدت فراهمـ می‌شود که این وضعیت به هیچ عنوان خوشایند دولت‌هایی مانند روسیه و ایران و هند نیست؛ چرا که به گونه مستقیمـ امنیت آنها را تهدید می‌کند.

نویسنده: اسماعیل باقری







*
*

*



نیز بخوانید

زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی


احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان


راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان


تعصب ورزی کنش غیر عقلـائی جامعه دینی


جنگ افغانستان تمامـ نمی شود؟!


دنیای رقابتی رسانه‌هـا


خرید اس -400؛ دروازه‌ایی برای تقابل نزدیک ترکیه با غرب


انتخابات؛ از صندوق‌های خالی تا رأی‌های خیالی


متهمـ شدن ائتلـاف سعودی به جنایت جنگی در یمن


مصالحه‌ای که صلح نیاورد

بالـا          نشریه انصار ©  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  پیوندها  |  طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع (لينك سايت) مجاز است. فروشگاه اینترنتی نعلبندان