1397-7-3     2018-9-25     بروز شده در: 1397/7/1 - 20:08:17      ENGLISH  
پربازدیدها
پربحث ها


به فیسبوک ما بپیوندید.


ما را در تویتر دنبال کنید.


مشترک کانال تلگرامـ ما شوید.


خواندنی ها
مرگ و ماندن؛ روایت مسافری بازگشته از شهر آشوب

10 حقیقتی که اعتماد شما را به سازمان سیا از بین میبرد

از زندگی‌هـالیوودی تا معنویت اسلـامـ

هشدار قرآنی امامـ علی(علیه السلـام) درباره خلف وعده مسئولـان به مردمـ

در سایه سار قلمـ

ماجرای کشوری که یک شبه گدا شد / سرگذشتی که باید از آن درس گرفت

یک افغانستانی در قزاقستان ۵۸ هزار دالر پیداشده را به صاحبش بازگرداند

تعداد حملـات تروریستی در افغانستان و دنیا چقدر است؟

گل حیدر، یا زینب...

گمانه‌زنی‌ها درباره خروج سفیر امریکا از هتل «اینترکانتیننتال» پیش از حمله مهاجمان انتحاری

کف زدن حامد کرزی برای رئیس رژیمـ کودک کُش و اشغالگر قدس

تصمیمـ ترامپ یعنی پایان کار اسرائیل/ در صورت حمله اسرائیل در دفاع از سوریه تردید نمی‌کنیمـ

درباره صله رحمـ بیشتر بدانید

مردی که دنیا را نجات نداد

پشیمانمـ، زندگی امـ را تباه کردمـ

آرشیو خواندنی ها


مقالـات
حمله عقاب به خرس و اژدها

ذلیل شدن عاشورا ستیزان

شیعه هر چه دارد از عاشورا است

بردگی مدرن در فضای مجازی/ قسمت اول

واکاوی حمله اخیر اسرائیل به سوریه؛ چرا دمشق پاسخ کوبنده نمی‌دهد؟

زهیر میرود، اما اما پارچه‌هـا و پرچمـ‌هـای عزاداری حسینی فراگیرتر خواهد شد

امامـ سجاد علیه السلـامـ از کربلـا تا شهادت

زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی

احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان

راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان

تعصب ورزی کنش غیر عقلـائی جامعه دینی

جنگ افغانستان تمامـ نمی شود؟!

دنیای رقابتی رسانه‌هـا

خرید اس -400؛ دروازه‌ایی برای تقابل نزدیک ترکیه با غرب

انتخابات؛ از صندوق‌های خالی تا رأی‌های خیالی

آرشیو مقالـات


مصاحبه ها
کارشکنی‌های امریکا؛ زمینه‌ساز طرح بازبینی در پیمان‌نامه امنیتی کابل- واشنگتن

بحران استعفاها در پرتو برنامه واشنگتن برای صلح کابل با طالبان

برخی خارجی‌هـا به دنبال تأمین منافع خود در افغانستان هستند

«ائتلـاف بزرگ ملی افغانستان» بدنبال چیست؟

تحلیلگران: تغییر حکومت در پاکستان تاثیری در بهبود اوضاع افغانستان ندارد/ عمران خان: می‌خواهمـ با افغانستان روابط خوب داشته باشیمـ

تاریخ نشر:
1392/4/30 - 10:09:26
تعداد بازدید: 304
با دوستان خود به اشتراک بگذارید

افغانستان به روزهای بحران بازمی گردد؟
افغانستان به روزهای بحران بازمی گردد؟

نویسنده: محمدرضا بهرامی

ابهامـ نسبت به آینده را میتوان بارزترین مشخصه تحولـات اخیر در افغانستان محسوب نمود. مذاکره با طالبان هنوز شکل نگرفته و طبیعتا فرآیند صلحی تدوین نشده، تنش با همسایه جنوبی ادامه داشته و گوئی این دو ساختار همچو دو خط موازی به نقطه مشترکی نخواهند رسید، اختلـاف نظر با امریکا افزایش یافته و آینده روابط را با سوال مواجه نموده است ، دولت زودتر ازآنچه تصورمی رفت با چالشهائی از درون حاکمیت مواجه و جایگاهش تضعیف شده است. در توضیح وضعیت فعلی در افغانستان میتوان سه محور زیر را توجه قرار داد:

1_ بیاعتمادی نهادهای حکومتی نسبت به یکدیگر و مشخصا قوه مقننه به قوه مجریه.

به نظر میرسد این بیاعتمادی به جهت نگرانی ناشی از امکان رفتار فراقانونی قوه مجریه با بهره گیری از امکانات خود و جهت دهی برخی تحولـات آتی کشور است.

دو منبع نگرانی قوه مقننه در مقطع فعلی را میتوان تلـاش دولت به منظور برگزاری لوی جرگه و همچنین نامشخص بودن روند مذاکره با گروههای شورشی با توجه به ساختار و راهکارتعیین شده  توسط دولت ذکر نمود.

مجلس نمایندگان در افغانستان معتقد است فراخوان لوی جرگه توسط دولت نه تنها منطبق باترکیب اعضا و موارد پیش بینی شده در قانون اساسی نمی باشد، بلکه نوعی دخالت در اختیارات  قانونی شورای ملی نیز محسوب میگردد. هر چند این فراخوان لوی جرگه با هدف بررسی موافقتنامه امنیتی افغانستان و امریکا قرار است صورت گیرد، اما جناحهائی از مجلس نمایندگان افغانستان و همچنین شورای همکاری احزاب که متشکل از گروههای اپوزیسیون سیاسی دولت میباشند نگران ورود لوی جرگه به موضوع انتخابات سال آینده ریاست جمهوری  و اتخاذ تصمیماتی مغایر با مسیر قانونی و مشخص شده برای آن میباشند. این احتمال از نظر این مجموعه منتفی نمی باشد که برگزاری لوی جرگه  میتواند با هدف سیاسی اعمال فشار بر امریکا و به منظور جلب نظر آن کشور جهت عدمـ مخالفت با تاثیرگذاری احتمالی این جرگه بر فرآیند انتقال قدرت در افغانستان صورت گیرد.

مجلس نمایندگان همچنین با ارائه طرحی در خصوص چگونگی  توافق با گروههای شورشی در واقع نارضایتی خود از کارکرد شورای عالی صلح افغانستان که منصوب رئیس جمهور  بوده  و در طی عملکرد چند ساله خود هیچگونه توفیقی را در مسیر برقراری صلح نداشته اند نشان داده است.

به نظر میرسد مجلس نمایندگان  افغانستان علـاقمند است تا با درگیر نمودن بیشتر جامعه بین الملل در فرآیند صلح در افغانستان، از امکان اعمال فشار احتمالی آنها بر منابع خارجی حامی گروههای شورشی در مسیر تغییر وضعیت فعلی بهره بگیرد.

1_ تشدید اختلـاف نظر میان دولت افغانستان و دولت امریکا

از مهمترین موارد این اختلـاف نظر به تفاوت دیدگاه دو طرف در خصوص تعریف از منبع تهدید میتوان اشاره نمود. در حالی که دولت افغانستان بر این باور است که طالبان و حامی آن یعنی پاکستان منبع اصلی تهدید بشمار میروند، دولت امریکا با جدا کردن تروریزمـ و شورش، بر این باور است که تهدید اصلی مورد توجه امریکا تروریزمـ بوده و شورش فعلی در افغانستان را یک نارضایتی داخلی در این کشور که برخوردار از مطالباتی بومی است تلقی مینماید. این تفکیک بخوبی عمق نگاه امریکا به بحران افغانستان را نشان میدهد. مهمـ نیست که این دیدگاه نوعی استیصال استراتژیک و یا نوعی ابتکار استراتژیک از طرف امریکا محسوب  شود. در واقع دولت امریکا به سختی در حال تلـاش برای خارج کردن خود از دایره  " جنگ بدون پیروز " در افغانستان میباشد. دولت اوباما علـاوه بر مرزبندی که فوقا ذکر شد تصمیمـ برخروج بخش قابل توجهی از نیروهای نظامی خود از افغانستان تا پایان سال 2014 دارد. بنابراین ماهیت بازی امریکا بعنوان مهمترین بازیگر بیرونی در افغانستان تغییر یافته و میتوان گفت که با کشته شدن بن لـادن ارزشی بودن پروژه افغانستان برای امریکا خاتمه و آنرا به کالـائی قابل گفتگو تبدیل نموده است.

تفکیک و مرزبندی صورت گرفته توسط امریکا به این معنا است که طالبان و دیگر گروههای شورشی تهدیدی امنیتی  برای امریکا محسوب نشده و باید برای مشروعیت بخشی و ورود آنان به فرآیندهای سیاسی تلـاش لـازمـ صورت پذیرد. افتتاح  دفتر دوحه و انجامـ مذاکره با طالبان در این مسیر قابل تفسیر است

موضوع اختلـاف نظر بعدی چگونگی  نهائی نمودن موافقتنامه امنیتی بین امریکا و افغانستان میباشد. دولت امریکا علـاقمند است این موضوع تا ماه سپتامبر که ثبت نامـ کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده آغاز خواهد شد  به امضا رسیده و خاتمه یابد. در واقع امریکا بر این نظر است که نهائی نشدن این موافقتنامه تا آن زمان موجب قرار گرفتن آن در دستور کار تبلیغات کاندیداهای ریاست جمهوری افغانستان گردیده و این موضوع درگیر شدن بیشتر افکار عمومی مردمـ و احیانا تولید مشکلـات بیشتر را به همراه خواهد داشت.

دولت افغانستان با آگاهی از اضطرار زمانی دولت امریکا، این موضوع را ابزار مناسبی برای چانه زنی و هماهنگ نمودن سیاستهای افغانی واشنگتن تلقی مینماید. فراخوان لوی جرگه با هدف بررسی این موافقتنامه بازی چند لـایه‌ای است که دولت افغانستان در دستور کار قرار داده است. فرار از اتهامهای بعدی ناشی از تمکین به خواست امریکا در پذیرش این موافقتنامه، ارسال این پیامـ به مقامات امریکا که بطور سنتی این قبیل جرگه‌هـا در جهت خواست مقامات عالیه در افغانستان حرکت مینمایند و همچنین تثبیت مطالبات مورد نظر طرف افغان را میتوان از نکات مورد نظر دولت  افغانستان محسوب نمود. ازمهمترین بخش‌هـای این موافقتنامه ادامه حضور تعدادی از نیروهای نظامی امریکا در قالب 9 پایگاه  نظامی در افغانستان و با شرط برخورداری ازمصونیت قضائی میباشد.

در مقابل امریکا نیز گزینه صفر به معنای امکان خروج تمامی نیروهای نظامی امریکا در پایان سال 2014 را مطرح نموده است. این گزینه  هر چند میتوانداهرمـ فشار و  ابزاری برای مذاکره با طرف افغان محسوب شود،  اما نزد برخی جناحها در امریکا  یک گزینه جدی است و سوابق موجود در عراق و ویتنامـ منتفی نبودن آنرا در سیاستهای امریکا به اثبات رسانده است.

موضوع سومـ چگونگی روند مذاکره و دستیابی به مصالحه با طالبان میباشد.  در حالی که دولت افغانستان اصرار دارد طرف واقعی این مذاکرات قرار داشته و در واقع این طالبان باشند که تحت شرایطی به مجموعه دولت ملحق میشوند، از نظر امریکا نفس ورود این جنبش به فرآیند مصالحه، خاتمه درگیریها و قرار داشتن بازی آنان در ژئوپلتیک امریکا کفایت میکند. در این صورت جایگاه آنان در حاکمیت و جامعه افغانستان میتواند قابل گفتگو باشد.

 1_ طالبان بعنوان مهمترین گروه شورشی تبدیل به عنصری در افغانستان گردیده و در استمرار رفتارهای خود با تردید کمی مواجه میباشد. این جنبش در حالیکه در لـایه‌هـای داخلی جامعه افغانستان هویت خود را از پیوند ایدئولوژی با قبیله بدست میآورد، در سطح بیرونی  تلـاش دارند تا خود را مجموعه‌ای توانمند و برخوردار از الگو و سابقه حکومت که توان اداره کشور و پذیرش مسئولیتها و تعهدات مربوطه را در چارچوب نظامـ فکری خود دارد معرفی نماید. این جریان تا زمانی که احساس پیروزی در آنها وجود داشته باشد دلیلی برای عقب نشینی و مشارکت در مصالحه نمی بینند، در مبانی فکری خود برای اداره کشور تا کنون تغییر مشهودی ایجاد ننموده و حتی موضع علنی و رسمی نیز در ارتباط با پرهیز از  تعامل با دیگر جریانات افراطی و تروریستی درآینده اتخاذ نکرده اند. توسعه افراط گرائی در خاورمیانه و مشخصا سوریه در کنار عزیمت تعدادی از طالبان پاکستانی به این کشور، این احتمال را تقویت مینماید که سلـاحهای اهدائی غرب به معارضه در سوریه، از طریق شبکه بهمـ پیوسته افراطگرها نهایتا در اختیار گروههای شورشی در افغانستان نیز قرار گیرد.

آنچه در انتها و با توجه به شرایط موجود با صراحت بیشتری میتوان در مورد آن صحبت کرد، ادامه بحران فعلی در افغانستان بعد از سال 2014 بعنوان یک احتمال جدی میباشد. علـاوه بر اختلـاف و شکاف عمیقی که بین طالبان و دولت فعلی به لحاظ ساختاری و اعتقادی وجود دارد، باید به این نکته  نیز توجه نمود که ریشه‌هـای این بحران صرفا در موضوعات داخلی و یا نحوه  نگرش بازیگران داخلی این کشورمحدود نبوده و آینده این کشور در شکل گیری ترتیبات آتی منطقه‌ای در غرب آسیا و حتی تا حدودی آسیای مرکزی موثر واقع خواهد گردید.  این موضوع نقش بازیگران خارجی را در این بحران پررنگ و بر پیچیده‌تـر شدن آن افزوده است.







*
*

*



نیز بخوانید

حمله عقاب به خرس و اژدها


ذلیل شدن عاشورا ستیزان


شیعه هر چه دارد از عاشورا است


بردگی مدرن در فضای مجازی/ قسمت اول


واکاوی حمله اخیر اسرائیل به سوریه؛ چرا دمشق پاسخ کوبنده نمی‌دهد؟


زهیر میرود، اما اما پارچه‌هـا و پرچمـ‌هـای عزاداری حسینی فراگیرتر خواهد شد


امامـ سجاد علیه السلـامـ از کربلـا تا شهادت


زمزمه‌های سیاسی حذف دالر از مبادلـات جهانی


احمد شاه مسعود، پاسدار زبان فارسی در آشفتگی‌هـای افغانستان


راهبردهای ناکامـ، جنرال‌های ناتوان

بالـا          نشریه انصار ©  |  درباره ما  |  ارتباط با ما  |  پیوندها  |  طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه
استفاده از مطالب اين سايت با ذكر منبع (لينك سايت) مجاز است. فروشگاه اینترنتی نعلبندان